Hania...

***
Jestem właściwie zdziwiona tym, jak szybko zapomina się o bólu, który się przeszło. Albo o kilkunastu razach, kiedy ni licho nie mogłam przystawić Hanuli do cyca, albo kiedy te cyce były wielkości arbuzów o temperaturze szkła w hucie ;)

Poród? No cóż... rodziłam naturalnie, a cesarkę dostałam w gratisie ;) Rodziła nam się ta Hanka z łepkiem w górę zadartym i właściwie w ostatnim momencie lekarze zdecydowali o cesarce. Pierwsze dni było no cóż...dość ciężkie. Ni wstać, ni obrócić się, ni dzieckiem zająć, ale teraz z godziny na godzinę jest już lepiej. Przede wszystkim mogę wziąć moją Hanulę na ręce bez obawy, że ją wypuszczę z bólu ;) i napawać, napawać, napawać się tą moją córeczką :)

PS. Acha. Nie zapominajmy o naszym Czworonogu, który od wczoraj pilnuje Hani non stop.